Living Heritage 4 All

Zgodnie z najnowszymi danymi Eurostatu miliony Europejczyków pozostają zagrożone wykluczeniem, zarówno z rynku pracy jak i ogółu życia społecznego. 21,9% ludności UE jest zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym (np. Bułgaria 32,8%, Grecja 31,8%, Łotwa 28,4%, Cypr 23,9%, Polska 18,9%, Niemcy 18,7% w 2018 r.). Młodzi ludzie, osoby starsze, osoby niepełnosprawne, migranci i mniejszości etniczne są często niedostatecznie reprezentowani w procesach społecznych i kulturowych. Grupy te mają mniejszy dostęp do szkoleń i wydarzeń kulturalnych, ponieważ potrzebują środków finansowych, informacji o możliwościach oraz, w wielu przypadkach, zachęty do uczestnictwa. W UE tylko 11,1% dorosłych uczestniczy w uczeniu się przez całe życie (np. Bułgaria 2,5%, Grecja 4,5%, Polska 5,7%, Łotwa 6,7%, Cypr 6,7%, Niemcy 8,2% w 2018 r.). 

Chociaż dziedzictwo kulturowe definiuje się jako coś odziedziczonego z przeszłości, jest ono pod wieloma względami współczesnym i "żywym" zasobem kulturowym w Europie. Zarówno ochrona, jak i waloryzacja dziedzictwa kulturowego stwarzają znaczące możliwości rozwoju lokalnego i regionalnego. Dziedzictwo kulturowe ma istotną wartość wewnętrzną i społeczną. W swoich materialnych i niematerialnych przejawach dziedzictwo ma zasadnicze znaczenie dla tożsamości lokalnej, ponieważ przyczynia się do wspólnego zrozumienia i poczucia wspólnoty, co ma pozytywny wpływ na spójność społeczną. Dziedzictwo kulturowe może odegrać ważną rolę w promowaniu uczestnictwa obywateli i procesów partycypacyjnych opartych na dziedzictwie w miastach i regionach, wspierając w ten sposób nowe modele wielostronnego zarządzania. Jest również szczególnie ważne, jeśli chodzi o promowanie dialogu międzypokoleniowego i uczenia się przez całe życie. Wspieranie i mobilizowanie podmiotów lokalnych promujących włączenie społeczne i włączenie poprzez dostęp do dziedzictwa kulturowego prowadzi do wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu w dobrze funkcjonującym demokratycznym społeczeństwie opartym na solidarności i równym dostępie do kultury i związanych z nią usług. 

Projekt jest związany z Europejskim Rokiem Dziedzictwa Kulturowego (2018). Według badania Eurobarometru 8 na 10 Europejczyków uważa, że dziedzictwo kulturowe jest ważne nie tylko dla nich osobiście, ale także dla ich społeczności, regionu, kraju i całej UE. Zdecydowana większość jest dumna ze swojego dziedzictwa kulturowego, niezależnie od tego, czy jest ono związane z ich własnym regionem lub krajem, czy z innym krajem europejskim. W całej Europie w 2018 r. i później tysiące inicjatyw i wydarzeń pozwolą ludziom ze wszystkich środowisk odkryć bogatą różnorodność kulturową Europy i zastanowić się, jak zachować ją dla przyszłych pokoleń. 

Projekt ma na celu: 

  1. Zwiększenie dostępu do nauki dla grup w trudnej sytuacji;
  2. Poprawę dostępu grup znajdujących się w trudnej sytuacji do europejskiego dziedzictwa kulturowego;
  3. Wzmacnianie pozycji słabszych grup społecznych poprzez nowe możliwości uczenia się w dziedzinie europejskiego dziedzictwa kulturowego. 

Celami operacyjnymi projektu są: 

  1. przygotowanie studium porównawczego na temat tradycyjnych świąt i żywności lub działań związanych z tymi wydarzeniami w każdym kraju/regionie;
  2. stworzenie serii warsztatów prezentujących dziedzictwo kulturowe każdego kraju i dających wszystkim możliwość poznania europejskiego dziedzictwa kulturowego;
  3. opracowanie przewodnika dla instruktorów zawierający zbiór zaleceń i najlepszych praktyk w zakresie promowania dziedzictwa kulturowego w celu zachęcenia do udziału grup w trudnej sytuacji;
  4. stworzenie internetowej platformy edukacyjnej Heritage4All z zasobami edukacyjnymi online;
  5. zapewnienie możliwości szkoleniowych dla dorosłych instruktorów i dorosłych słuchaczy z grup szczególnie narażonych. 

Grupami docelowymi projektu są: 

  • Edukatorzy osób dorosłych, organizacje kulturalne, organizacje zajmujące się kształceniem i szkoleniem dorosłych, podmioty społeczne, władze lokalne, regionalne i krajowe oraz decydenci polityczni;
  • Beneficjenci końcowi: szczególnie wrażliwe grupy społeczne, w tym migranci, mniejszości etniczne, młodzież, seniorzy, osoby z regionów o niekorzystnych warunkach gospodarowania, osoby niepełnosprawne itp.;
  • Beneficjenci pośredni: społeczności lokalne.

Projekt ma wymiar europejski. Partnerzy projektu pochodzą z sześciu różnych krajów europejskich, a projekt został opracowany w taki sposób, aby każdy z nich wniósł swoje własne doświadczenie, wiedzę i możliwości przezwyciężania wspólnych wyzwań. Współpraca ponadnarodowa opiera się na wcześniejszym doświadczeniu wszystkich partnerów projektu w zakresie kształcenia dorosłych. Ponadnarodowy zespół pomoże nam wdrożyć europejskie podejście do kształcenia dorosłych poprzez wymianę doświadczeń, najlepszych praktyk i wspólną pracę w celu zapewnienia jak najwyższej jakości. Wspólne działania w tej dziedzinie sprzyjają wzajemnej otwartości, szacunkowi i wsparciu dla różnorodności kulturowej.

  

2020-1-LV01-KA204-077529
The European Commission support for the production of this publication does not constitute an endorsement of the contents which reflects the views only of the authors, and the Commission cannot be held responsible for any use which may be made of the information contained therein.